Čaj a ne granice, sada od 19:30h / çay not borders, now starting at 19:30h

IMG_8534_425x800

27-og juna 2015 . održana je još jedna akcija druženja i solidarnosti sa migrantima u parku kod autobuske stanice u Karađorđevoj ulici. Akcije solidarnosti se nastavljaju svake subote, na istom mestu, od 19:30.                                                                                                                    I dalje dosta ljudi pristiže, ima dosta porodica sa malom decom…                                          Spavaju u parku, na travi, po klupama, okolnim ulicama.
Policijske patrole su i dalje prisutne u parkovima tokom dana i tokom noći.                     Svakodnevno dobijamo informacije od strane mađarskih i makedonskih aktivista o teškoj situaciji u pograničnoj zoni Mađarske i Srbije, kao i u Preševu i pograničnim zonama između Makedonije i Srbije.                                                                                                          Upućujemo POZIV SVIMA da budu solidarni i da se SVIM SNAGAMA bore protiv ubilačkog režima granica, sistemske represije i fašističke migracione politike!

Pridružite nam se u subotu, 4. jula 2025. godine u 19:30 u parku kod autobuske stanice (Karađorđeva ulica) na još jednoj akciji solidarnosti sa migrantima.

Standardno potrebne donacije: crni čaj, šećer, plastične čaše i kašičice, sredstva za ličnu higijenu ( vlažne maramice, sapun, šampon u manjim pakovanjima, higijenski ulošci za žene, brijači, paste i četkice za zube), pelene za bebe, možete doneti i letnju garderobu   (mušku, žensku, dečiju).

————-

English

On June 27, 2015. there was another action of gathering and solidarity with migrants in the park near the bus station at Karađorđeva street. Solidarity actions will continue every Saturday, at the same place, from 8:30pm.                                                                                  Still a lot of people arrives, there are a lot of families with small children… They sleep in the park, on the grass, on benches, surrounding streets.
Police patrols are still present in the parks during the day and during the night. Every day we recieve informations from Hungarian and Macedonian activists about the difficult situation in border zone between Hungaria and Serbia, as well as in Preševo and Macedonian- Serbian border zone.                                                                                                We call upon all activists to show solidarity and fight with all strenght against borders regime, repression and fascistic migration policy!                                                                      Join us on Saturday,July 4,  2025 at 8:30 pm in the park near the bus station (Karađorđeva Street) in another action of solidarity with migrants.

Standard needed donations: black tea, sugar, plastic cups and teaspoons, personal hygiene items (wet wipes, soap, shampoo in small packages, sanitary napkins for women, razors, toothpaste or toothbrushes), nappies, you can also bring summer clothes (men, women, children).

 IMG_8522_486x800 1_438x800IMG_8536_545x800

6    13

3    11666235_10205409106722074_7671693473578016168_n

Posted in ZINE: Externalisation of EU migration politics

Stop represiji- Parkovi su za sve!/ Stop the repression- Parks are for all!

3_676x800

Fizičko zlostavljanje, upotreba suzavca, pretnja uperenim pištoljem u glavu, uzimanje novca, zatvaranje i deportacija… Jednom rečlju policijsko nasilje, svakodnevna je realnost migranata. Medijski članci su pisani ili u ksenofobičnom tonu, ili predstavljalju migrante u svetlu nemoćnih žrtava,  dotičući se jedino humanitarnog diskursa, pa se čini da je nedostatak hrane i odeće jedini problem s kojim se migranti na putu suočavaju. Zapravo, ako  želimo čuti glas “bezglasnih” i ilegalizovanih, njihove žalbe  se odnose upravo na nasilje, kriminalizaciju i ponižavanje, na način postupanja policijskih službenika, pre svega u upravama za strance i u graničnom pojasu. U poslednje vreme, zlostavljanje migranata postaje sve više vidljivo i u Beogradu.

Policijsko nasilje i rasizam u Savskoj

Migrantima je često onemogućeno da izraze nameru za azilom. Svakodnevno su odbijani uz opasku da “dođu sutra” ili da “ idu u Mađarsku”,  uz obrazloženje da uprava za strance nema dovoljno kapaciteta da obradi sve zahteve.

U htenju da dobiju potvrdu o izraženoj nameri za azilom  migranti, medju njima porodice sa malom decom, ljudi sa ozbiljnim povredama, koji mogu hodati samo uz pomoć pomagala, svakodnevno čekaju ispred policijske stanice u Savskoj ulici.  Zabranjeno im je da sede u čekaonici, pa čak i na stepenicama, već im je grubo naređeno da sednu na beton na samom trotoaru, često na kiši ili vrelom suncu. Po rečima policijskog službenika na ulazu, ovu naredbu je izdao načelnik stanice.                                                                                                             „Znate li vi koliko ih je danas došlo sa štakama? I svi su vraćeni [ odbijeni] !” –  prepričava  jedan od stražara na ulazu sa mašinkom oko vrata.                                                    „Preko dvesta ljudi smo danas vratili, vratili smo i žene sa decom. Jedno dete je bilo bolesno, imalo je temperaturu, vratili smo ih…”                                                               Prolaznici izveštavaju o raznim oblicima  ponižavanja migranata koji su poređani na ulici duž zida stanice. Citiramo građanku koja je bila svedok ugnjetavanja:                                              „… Čim bi ljudi sklopili oči od umora, policijski službenik bi dreknuo na njih da ne smeju spavati!”

savska 1_619x800                              Tipičan prizor čekanja ispred Savske

Kako su mnogi migranti svedočili, (o tome izveštava i HRC, link:http://www.hrw.org/news/2015/04/15/serbia-police-abusing-migrants-asylum-seekers) policijski službenici primenjuju nasilje, migranti su fizički zlostavljani (šamaranje, šutiranje), a  gurkanje i vikanje, kako smo videli i svojim očima, su sastavni  deo “tretmana”.

Čekajući ispred stanice, da migranti koje smo dopratili budu primljeni, policijski službenici su glasno diskutovali i iznosili svoje lične stavove.  Navodimo samo neke od rasističkih, ksenofobičnih izjava koje smo čuli.

„Poslao bi im [misleći na EU] sve cigane odavde, a neke od ovih [migranata] bih zadržao”, zatim,  „Oni foliraju da žele da ostanu ovde”,  „Nek idu u Ameriku, tamo kad pređu ilegalno granicu dobiju odmah metak u glavu!”, takođe, „Jel vi njih sažaljevate?… ovde im je super! Pitajte ih šta im rade u Grčkoj…”, i izjave poput… „Jedna žena koja je živela 30 godina u Siriji mi je pričala da svima koji su ovde, porodice su ostale da ratuju na strani terorista[islamista]”.

Ilegalizacija i  kriminalizacija migranata daje još više prostora represiji, pogotovo u graničnom pojasu gde su migranti redovno zlostavljani, ucenjivani i pokradeni od strane policije, koja podmuklo koristi svoju poziciju, i ranjivu poziciju u kojoj se migranti nalaze. Potpuno je neprihvatljivo da se vrši komparacija sa policijskom represijom u susednim državama i regionu! Nasilje nad migrantima u Grčkoj, Bugarskoj, Makedoniji  ne čini nasilje koje migranti doživljavaju ovde manje strašnim, ili zanemarljivim.

Represija u parkovima u Beogradu

Kao direktna posledica teškoće pri dobijanju potvrde od policije (sa kojom migranti mogu “legalizovati” svoj status i imaju 72 časa na raspolaganju da se jave u prihvatni centar), migranti, medju njima, veliki broj žena i  dece su prinuđeni da borave na  ulici i parkovima bez ikakvog skloništa i sistemsko organizovane medicinske pomoći.  Šta više, poslednjih mesec dana ljudi se proteruju sa javnih mesta (na kojima jedino mogu da borave – bez potvrde ne mogu biti primljeni u hostele i hotele). Policijske patrole  neprekidno špartaju parkovima, danju i noću vrše rasističke kontrole, bude ljude i  teraju ih da napuste parkove. Ako prolazite u blizini autobuske stanice, videćete umorne porodice sa malom decom, tek  pristigle, kako sedaju na klupe ne bi li malo predahnuli od napornog puta, i već nakon par minuta im prilazi policijska patrola! Kao rezultat isterivanja ljudi iz parkova  deca spavaju –  umesto  u parku na travi ili klupi (jednako užasno!)- na golom  betonu ulice (samo nekoliko metara od parka) stavljajući plastične kese ispod glave. „…Ali naredba  je bila” – kako nam je rečeno od strane službenika –   „…parkovi moraju biti čisti!”.

park polis molis_487x800 Policijska patrola na misiji “čišćenja” parkova

Pitamo se koji zakon zabranjuje samo prisustvo ljudi u parkovima i ulicama (javnim površinama) ? Zatražena je informacija od javnog značaja ko je tačno izdao naredbe da se izbeglice, migranti teraju sa javnih površina. Tokom razgovora sa policijskim službenicima dobili smo sledeće argumente:                                                                                                              „Ne smeju da borave u parkovima, smeta ljudima kad prolaze pored njih, ružno je da ih vide kako spavaju tu”.                                                                                                               „Ne zanima nas gde će da idu, ali ovde ne mogu da borave, parkovi moraju da budu čisti!”.  Univerzalni argument je: „Oni su ušli ilegalno u zemlju!”- kao da su ljudi imali drugog izbora… Istina, teško je objasniti nekom ko ceo život izvršava naređenja, da većina svetske populacije ne poseduje privilegiju slobodnog kretanja i dobijanja vize.

Rasna segregacija u javnim prevozima

U poslednje vreme desilo se nekoliko slučajeva segregacije u javnom prevozu i ti slučajevi su objavljeni na FB društvenoj mreži od strane osoba koje su bile prisutne.     U autobusu Lasta, na relaciji Beograd-Subotica, svedok tvrdi da vozači primoravaju imigrante da ulaze na zadnja vrata i da sede isključivo u zadnjem delu autobusa. Svedok koji se zatekao u autobusu na relaciji Beograd- Valjevo tvrdi da je vozač autobusa odbio da primi putnika afričkog porekla, migranta.  Još jedan slučaj segregacije i diskriminacije se desio u brzom vozu na relaciji Niš-Beograd u kome migrantima nije bilo dozvoljeno da borave u istom vagonu gde i ostali putnici.

s.b.nj.Migranti u karantinu, u zasebnom vagonu

Zahtevamo potpunu slobodu kretanja, da policijski službenici odmah prekinu sa svim sramotnim i nedopustivim praksama,  koje vređaju ljudsko dostojanstvo. Park je za sve! Planeta je za sve! Niko nije ilegalan! Stop represiji!

2_609x800

6. juna u parku kod glavne Autobuske stanice  pored već tradicionalne solidarne akcije deljenja čaja, info-materijala i ostalih donacija, ove subote   je pokrenuta  kampanja protiv represije “Parkovi su za sve”. Park je pretvoren u “Zonu bez dokumenata”, migranti su se vratili u park da bi se osvežili čajem i popričali sa lokalcima koji su došli da izraze svoju solidarnost. Pokrenuta je i kampanja za javni toalet : “WC ovde i odmah!”, koja pored zahteva za besplatno korišćenje toaleta, postavlja pitanje gde su pokretni toaleti koje je  opština Savski Venac navodno iznajmila migrantima? (http://www.politika.rs/rubrike/Beograd/Beograd-usputna-stanica-emigrantima-na-putu-ka-boljem-zivotu.lt.html).                                          Solidarne akcije poput ove će se nastaviti svake subote od 18h na istom mestu. Ovo je zajednička borba za park, za planetu, za slobodu kretanja, protiv kapitalizma, nejednakosti i eksploatacije!

DSC_2081_534x800

DSC_2084_534x800

7_534x800 8_620x800  3 (2) 5_659x800

10

11

 

 

Posted in ZINE: Externalisation of EU migration politics

Chai not borders – an update from the Belgrade parks

For the past few months, many exhausted travelers without papers have stopped in the Belgrade parks, on their way through Serbia. During the day, especially the two parks close to the bus station have been the place where tens and even hundreds of migrants waited to continue their journey, and even during the night several dozens slept on the cold grounds, often uncovered and resting just on some pieces of old cardboard.

The iniciative “chai not borders” provided a space for a gathering around some tea and sometimes biscuits every Saturday afternoon. Many citizens of Belgrade approached us, brought tea, biscuits, clothes, shoes and other useful things, many got involved and the massive response made the two months of our continuing solidarity possible. We usually gave out several hundred tea cups and had really nice interactions in the park.

However, on Saturday the 23rd of May, we arrived to the park, only to notice that there were almost no migrants in the park. In the three hours we stayed there, we gave out only around 30 cups of tea. What happened? Where did the migrants disappear?

Soon we realised migrants did not disappear – they might be less, but they were much more mobile all the time. We were told that a police patrol has been circulating almost constantly around the parks for the past several days, telling people that “they should leave the park”. People were either directed to “go to the police station, seek asylum, and then go to the center for asylum seeker” (ignoring the fact that at the police station, people are often denied the right to seek asylum – confirmed also in a recent Human Rights Watch report: http://www.hrw.org/news/2015/04/15/serbia-police-abusing-migrants-asylum-seekers), or to simply “leave the country”. The bottom line is that the migrants should leave the park in order “no to be so visible”. The police patrols were racially targetting everyone who “looked” like a migrant, approaching them and told them to leave. Even people who already had a paper saying that they have sought asylum – a paper, which gives people 72 hours time to get to a center for asylum centers and so for these 72 hours legalised their status and does not give the police any legal ground to chase them away from the park – were told to leave the park.

The next Saturday – on Saturday the 30th of May – we continued with our action of distributing tea. We were mobile this time: we cooked the tea in one place, and then walked across all the parks, and all the “hidden places” to which the police has confined the migrants in order to “put them out of view” of the public. Police violence has generally increased. We were given an admission by the police officer that they have “turned away 200 people from the police station, including families and sick children” on Saturday the 30th of May and heard reports that same day of people being beaten by the police in the police station, as they tried to sought asylum. Two days later, on Monday the 1st of June, we heard reports of passers by that migrants were shouted at, treated with humiliation and forced to sit and wait for their papers awake – every time a tired migrant would doze off or fall asleep, a police officer would shout at them and wake them up.

While the humanitarian need became less visible in the last two weeks – no longer we see bare-foot children, and their tired mothers, sitting in the park, worried and blistered men, resting in the park – it is clear that the situation was not “resolved”. The same humanitarian need exists, but it is hidden away from public places, forced to hide away, or face police repression on a larger scale than ever.

This is why we appeal to the people living in Belgrade not to stop their solidarity with migrants when they are no longer physically present, and when their humanitarian need is no longer so visible. In fact, the humanitarian need was but the tip of the iceberg of structural violence, exclusion, marginalisation and illegalisation that they have endured. It needs to be stressed that a great percentage of refugees from war conflict remains in the countries that immediately neighbour the country at war. Thus most Syrian refugees never make it passed Turkey and most Afghan refugees are currently in Iran and Pakistan. The reason for this is, among others, the border regime which makes the journey towards Europe costly (thereby excluding the lower classes), dangerous (thereby excluding those who do not have an able body), and sometimes deadly (many people who set out to leave the neighbouring country to which they have first fled, die before they reach EU).

 We therefore appeal to all citizens of Belgrade, who showed solidarity with the migrants in the park, by bringing clothes, food, tea and other useful items, to continue to put their critical eye on the subject. The migrants have not just “disappeared” – they have been chased away and persecuted by police repression. This repression is not permissible and needs to be denounced, criticised and fought against. We need to keep in mind that the police repression is one of the tools that the border regime is using to keep itself in place.

Stop police repression – destroy all borders – fight the border regime – freedom of movement for all – no one is free, until all are free – passports for all, or no passports at all!

Posted in ZINE: Externalisation of EU migration politics

dan borbe protiv fašizma

(english below)

9.maja, na Dan pobede nad fašizmom nekoliko stotina ljudi (migranti i lokalci) su došli da popiju čaj i popričaju, a deca iz autonomnog  vrtića (https://www.facebook.com/KokoLepoAV)  su im pripremila kolače.

I dalje mnogo ljudi pristiže svakodnevno, nekoliko porodica sa malom decom već danima spava u parku. Noći su i dalje hladne, a mnogi nemaju ništa čime bi se pokrili. Policija dolazi svakog dana (ponekad i tokom noći), budi ljude koji pokušavaju da se odmore posle napornog puta, i tera ih da napuste parkove.

Ko želi da donira, najviše su potrebni : ćebadi ili vreće za spavanje,  hrana (vegetarijanska- bez mesa), čaj , šećer, pelene, higijena. Od odeće samo dobro očuvane, oprane stvari za prolećnu/letnju sezonu koje će se sigurno moći upotrebiti!Hvala.

Vidimo se sledeće subote.                                                                                                            Borba protiv fašizma i dalje traje.

DSCI0712

31   1

Day against fascism

On 9th of may, the Day of the victory over fascism a few hundred people (locals and migrants) came to drink tea and have a chat in the park in Belgrade. Children of the autonomous kindergarden “Koko Lepo” (https://www.facebook.com/KokoLepoAV) came and brought their selfmade cakes to share with the migrants.                                                                                     Still many people arrive day by day. Some families with small children have been sleeping in the park for a few nights already. The nights continue to be cold, and many of them do not have  blankets to cover. The police continues to come every day (sometimes even in the nights) and wakes the people that try to rest after a exausting journey, to force them to leave the park.

In case you would like to donate,  most needed are: blankets, food (vegetarian), tea, sugar, hygienics.

See you next saturday.                                                                                                   The struggle against fascism continues.

 

Posted in ZINE: Externalisation of EU migration politics

Antifrontex days 19-22 may, 2015 Warsaw

CEJnQ3FWMAAGqoH

http://migracja.noblogs.org/english/

Posted in ZINE: Externalisation of EU migration politics

çay not borders ! – čaj a ne granice!

 

If you would like to donate,  tea (black or green), sugar and plastic cups are always needed. You can contact us via mail (noborderserbia[at]riseup.net) or bring the donations to the park every Saturday,  6pm. Thanks.

Ako želite donirati i pomoći da se ova mala solidarna akcija nastavi, čaj (crni ili zeleni), šećer i čaše su uvek potrebne. Možete nas kontaktirati putem maila (noborderserbia[at]riseup.net) ili doneti donacije lično svake subote u 18h  u park kod Ekonomskog fakulteta, preko puta autobuske stanice. Hvala!

Posted in ZINE: Externalisation of EU migration politics

Solidarity action 1st may, Posni pasulj a ne granice! / Vegan beans Not Borders!

Yesterday 1st of May, we organized Chai no Borders at the park near the bus station.  Even though we wrote in the last post that the action will be held every saturday, today it will not be – we replace it one day before because of the bad weather.

The action yesterday was very successful with a lot of response from the people in the park and locals as well who  both help in organization and making good atmosphere. Thanks everyone for participating!

There are few pictures from the event:

——————–

Jučer 1. maja, organizirana je akcija Čaj a ne Granice u parku u blizini autobusne stanice. Iako smo u prijašnjem postu napisali da će se akcija održati svake subote, danas je neće biti jer smo je zbog najave o lošem vremenu premjestili dan ranije.

Akcija je bila uspješna i imala je veliki odaziv kako ljudi iz parka tako i lokalaca koji su svako na svoj način pripomogli pri organizaciji i doprinjeli dobroj atmosferi. Hvala svima na sudjelovanju!

Priložili smo par slika:

5           31       30    28IMG_8231_3456x4632IMG_8218_3456x4932

 

IMG_8227_2217x3390

IMG_8216_1835x3084

IMG_8223 copy

19       IMG_8225

90

 

 

Posted in ZINE: Externalisation of EU migration politics