8. mart dan solidarnosti sa borbama žena protiv patrijarhata, terora vlasti i kapitalizma

Dok su plaćenici premijera delili ruže                    na trgovima Beograda, misleći da mogu         kupiti žene sa jednim bednim cvetom,         nekoliko stotina žena i solidarnih muškaraca        je izašlo na ulice da bi pokazali snagu  solidarnosti i borbenost protiv tlačenja, eksploatacije, muške dominacije i patrijarhata,  nasilja nacionalnih država i diktature kapitala.

Odajemo čast svima koji ustaju i bore se protiv ropstva (žena i svih potlačenih) širom sveta.    Duhovi svih žena spaljenih na lomačama su sa nama!  Svaki dan 8. mart!

 

Protestni marš je zastao ispred zgrade vlade i ogromne reklame za vojsku na kome žena u uniformi predstavlja “rodnu ravnopravnost”  današnjice (i žene mogu da budu profesionalni vojnici, mogu da učestvuju u vojnim okupacijama i da ubijaju pod plaštom neke zastave). Okupljeni  su uzvikivali slogane protiv militarizma i ratova,  kao i  zahteve : “Ne privatizacijama! Ne rasizmu! Ne nasilju! Ne zatvaranju granica!” .

U znak solidarnosti sa  ljudima bez papira protestni marš je prošao pored takozvanog  “Afghan park”-a ( park kod ekonomskog fakulteta) i Miksališta da bi se digao glas protiv ilegalizacije i kriminalizacije migranata i migrantkinja. U pratnji bubnjara i ritmova pobune, lokalci i migranti su zajedno uzvikivali “Ne ogradama! Ne zatvorima! Stop deportacijama! No one is illegal! Azadi! ( Sloboda na farsi, urdu, pašto, kurdskom)”

Protest se završio u ulici Kraljevića Marka u prostoru Magacin-a, da bi revoltirani uputili poruku podrške umetničkim kolektivima kojima prete izbacivanjem iz tog prostora.

Prenosino saopštenje ženskog anarhističkog kolektiva Anarşist Kadınlar iz Turske povodom 8.marta.

We are the women, we are the ones who are ignored, humiliated, deferred
because of being women since the birth till the death, where ever we are. We
have to be in solidarity as women against the patriarchy!

We are the ones who are exposed to the harassment, rapes, violence of men
from every class and every culture. We are the ones whose lives are stolen
by being slaughtered. We have to be organised to live!

We are the ones who are repressed during the “state of emergency” in our
geography by the conservative policies of the state. We are the ones who
are taken into custody, tortured and capted. We have to resist in every
circumstances. We have to struggle against repression, attacks and massacres!                  We have to go in the streets and try to create the liberty!

We have to create the liberty with our own will, with our own strength,
with our self-organisations. We have to be in the streets in this 8 March
in whole over the world. We have to shout slogan as “Long live the
solidarity of the women”.

Long live 8 March, Long live Freedom!

Anarşist Kadınlar

Advertisements
This entry was posted in ZINE: Externalisation of EU migration politics. Bookmark the permalink.