Chai Not Borders / Čaj a ne granice

SAMSUNG DIGITAL CAMERA( (pročitajte ovaj post na srpsko-hrvatskom dole)

As a result of repressive border controls and the dis-functional asylum system, more and more migrants are stuck in Serbia on their way towards the EU. In the last weeks, big numbers of people have as a result of this been staying on the streets of Belgrade. The problem is the border itself: migrants are excluded from legal means of travel and are thus reduced to travelling “illegally”. Furthermore, once on the territory of Serbia, it is difficult for them to at least temporarily regularise their status. The only way to do this, would be to seek asylum. However, people are very often refused when they try to seek asylum at the police station. Every day, line of people are waiting at the police stations, including many families with children. They are told to come back the next day or to simply leave the country. Some manage to get the application paper after long hours of dehumanizing treatment – the police officers are nervously shouting at them, pushing them, wearing plastic gloves, migrants are given no food or water, even though they have usually just been through an exhausting journey of walking by foot. But even once they have the paper, they are often being sent to far away camps that are difficult to reach.                            Without any paper, the illegalisation continues: it is impossible to be accommodated in the hostels and hotels legally (migrants are refused in hostels or being kicked out after 3 days when the “police paper” is not valid anymore). As a result, many people have to sleep outside in the parks of Belgrade.

To show at least a symbolic support the NoBorderSerbia in cooperation with NoBorderZagreb started to organize a small solidarity action called “CHAY NOT BORDERS” in the park next to the bus station. Tea, info materials and other donations are distributed, but the real idea of this action is to create an open space where migrants and local people can meet, talk, get more informed and question the established discourses of migration. So far, passing people expressed only positive impressions, asking how can they support migrants, welcoming the initiative.                                                                                 We will continue this action every Saturday. Everyone who wants to join us is most welcome!

20150416_182655_1440x1920           “There is no border between us“, ” We are all sisters and brothers”                                        “Nema nikakvih granica među nama“, ” Svi smo sestre i braća”                                         Credit for this beautiful banner goes to brother M. Thanks!                                       Hvala za ovaj divan transparent bratu M.!

129_960x1280 131_960x1096  169_960x1280 178_960x1280  20150421_181425_1440x1920  20150421_181502_1440x1920SAMSUNG DIGITAL CAMERA   SAMSUNG DIGITAL CAMERA SAMSUNG DIGITAL CAMERA SAMSUNG DIGITAL CAMERA

DSCI0655DSCI0656SAMSUNG DIGITAL CAMERA

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

Kao rezultat represivnih graničnih kontrola i nefunkcionalnog azilnog sistema, migrantima je sve više otežan prolazak kroz Srbiju. Iz tih razloga poslednjih nedelja veliki broj ljudi se nalazi na ulicama Beograda i primoran da spava u parkovima. Uzrok tome je sam granični režim zbog kojeg je migrantima isključena mogućnost “legalnog” putovanja i tako jedino im preostaje da granice prelaze “ilegalno”. Jedini način da makar privremeno regulišu svoj status u Srbiji je da zatraže azil. No, i taj postupak je otežan, kao i svaki korak koji migranti moraju da pređu.

Ljudi su veoma često odbijeni na policijskoj stanici tokom pokušaja da zatraže azil. Svaki dan, tek pristigle, iscrpljene grupe čekaju ispred policijske stanice (ponekad stajajući na kiši i vetru) a zatim bez rezultata odlaze, jer im je rečeno da se vrate sutradan ili jednostavno da napuste zemlju. Neki od njih posle dugočasovnog čekanja i ponižavajućeg tretmana od strane službenika MUP-a – koji im se obraćaju grubim i neprimerenim tonom, gurkajući ih noseći gumene rukavice- uspevaju da dobiju potvrdu o izraženoj nameri za azil(na srpskom jeziku,na ćirilici)ali su najčešće upućeni u daleke kampove na jugu zemlje(Sjenica, Tutin). Kako da prođu tih 300km do tamo? Nikoga se to više ne tiče… A upravo su stigli iz tog pravca, hodajući danima, bez vode i hrane, bili napadnuti od strane pljačkaških bandi, zatvarani, mnogi deportovani više puta nazad u Makedoniju ili Bugarsku itd.

Bez ikakvih papira, ilegalizacija se nastavlja: nemoguće je naći smeštaj , u hotelima, hostelima migranti su odbijemi ili bivaju izbačeni posle 3 dana (potvrda iz MUP-a važi samo 72 časa). Tako mnogi, među njima porodice, žene i deca moraju spavati napolju po beogradskim parkovima.

Da bi se pokazala makar  simbolična  podrška NoBorderSerbia u saradnji sa grupom NoBorderZagreb je  počela da organizuje u parku pored autobuske stanice malu solidarnu akciju pod imenom  “Čaj a ne granice”.  Deli se čaj, info materijali i ostale donacije, ali osnovna ideja ove akcije jeste da se stvori otvoren prostor gde se migranti i lokalno stanovništvo mogu sresti, pričati,  informirati se i dovesti u pitanje već utemeljen diskurs o migraciji, sagledavši ga iz perspective slobode kretanja.                                                                     Prolaznici su srdačno pozdravili inicijativu i izrazili pozitivne utiske, raspitujući se kako mogu da podrže migrante.

Solidarna akcija “Čaj a ne granice” će biti svake subote. Svi koji žele da se priključe su  više nego dobrodošli!

This entry was posted in Çay Not Borders. Bookmark the permalink.